Bazı Gemilerin Batması Gerekir

15 yılımı lojistiğin her kademesinde, tır parklarının tozundan yönetim kurullarının steril masalarına kadar her yerde geçirdim. Mart 2026 itibarıyla geldiğimiz noktada net bir teşhisim var.

Sektörü yoran şey küresel krizler değil, sistemin içine kök salmış olan nankörlük ve mazeret kültürüdür.

Bugün herkes büyümekten, daha fazla araçtan, daha büyük depolardan bahsediyor. Ben ise arınmaktan bahsediyorum.

Lojistikte ve hayatta bir kural vardır;

Gemi su almaya başladığında, içindeki yükün ne kadar değerli olduğunun bir önemi kalmaz. O noktada yapılacak en büyük hata, batmakta olanı kurtarmaya çalışırken zaman kaybetmektir.

Bazen en stratejik hamle, o geminin batmasına izin vermek ve kıyıya sadece gerçekten işe yarayanlarla, yani matematik ve karakterle çıkmaktır.

Ben kendi sistemimde bu büyük temizliği yaptım. Gereksiz yükleri, hallederiz diyen boş vaatleri ve enerjimizi sömüren o arkaik alışkanlıkları geride bıraktım.

2026'da ayakta kalacak olanlar, en hızlı gidenler değil, en sağlam rotayı, en dürüst ekiple çizenler olacak. Benim doktrinim artık çok daha keskin;

Hamaset bitti, matematik kazandı. Şimdi, o temizlenmiş beyaz sayfaya ilk satırı yazma vakti.